Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı

Retinal ven (toplardamar) tıkanıklığı, retinadaki toplardamarların kan akışının pıhtı veya damar daralması nedeniyle engellenmesi sonucu gelişen bir göz hastalığıdır. Retina dokusunda kan ve sıvı birikimine yol açarak ani veya ilerleyici görme kaybına neden olabilir ve erken tanı görme fonksiyonunun korunmasında kritik önem taşır.

Retinal ven tıkanıklığının belirtileri ve erken bulguları genellikle tek gözde ani görme azalması, bulanık görme ve görüş alanında karanlık lekeler şeklinde ortaya çıkar. Makula bölgesinde ödem gelişmesi görme keskinliğini ciddi şekilde azaltabilir. Fundus muayenesi ve görüntüleme yöntemleri tanıda temel rol oynar.

Retinal ven tıkanıklığında risk faktörleri ve nedenler arasında hipertansiyon, diyabet, yüksek kolesterol, glokom ve damar sertliği gibi sistemik hastalıklar yer alır. İleri yaş, sigara kullanımı ve pıhtılaşma bozuklukları da damar tıkanıklığı gelişme olasılığını artıran önemli klinik faktörlerdir.

Retinal ven tıkanıklığının tedavi ve izlem yöntemleri, makula ödeminin kontrolü ve görme kaybının ilerlemesini önlemeye odaklanır. Anti-VEGF enjeksiyonları, kortikosteroid tedavileri ve lazer uygulamaları sık kullanılan yöntemlerdir. Düzenli göz muayenesi ve sistemik hastalıkların kontrolü tedavinin önemli bir parçasıdır.

Retinal Ven Tıkanıklığı Nedir?

Retinal ven tıkanıklığı (RVT), gözün arkasındaki retinanın toplardamarlarında kan pıhtısı oluşması sonucu kanın retinanın dışına akışının engellendiği bir durumdur. Retina, görüntüyü beyne ileten sinir liflerinden oluşur ve bu liflerin sağlıklı çalışması için sürekli bir kan ve oksijen akışına ihtiyacı vardır. Retinal venler, bu kanı retinanın dışına taşımakla görevlidir. Bir ven tıkandığında, kan geriye doğru birikir, bu da retinada biriken kan ve sıvıya neden olur. Bu birikim, retinanın normal işlevini bozarak görme sorunlarına yol açar.

Retinal ven tıkanıklığı, tıkalı venin bulunduğu retinadaki alana bağlı olarak farklı şekillerde kendini gösterebilir. İki ana türü vardır:

• Santral Retinal Ven Tıkanıklığı (SRVT): Gözün ana toplardamarı olan santral retinal venin tıkanmasıdır. Bu, retinanın büyük bir bölümünü etkileyebilir ve genellikle daha ciddi görme kaybına neden olur.
• Retinal Dal Ven Tıkanıklığı (RDVT): Retinanın daha küçük bir dalındaki venin tıkanmasıdır. Bu, retinada daha sınırlı bir alanı etkiler ve SRVT’ye göre genellikle daha az şiddetli görme kaybına yol açar.

Bu tıkanıklıklar, gözdeki kan basıncının artması, diyabet, yüksek tansiyon, yüksek kolesterol gibi kronik sağlık sorunları ve yaşlanma gibi çeşitli faktörlerden kaynaklanabilir. Erken teşhis ve uygun tedavi, görme kaybını en aza indirmek için kritik öneme sahiptir.

Retinal Ven Tıkanıklığı Neden Olur?

Retinal ven tıkanıklığının temel nedeni, gözün arkasındaki toplardamarlarda kan pıhtısının oluşmasıdır. Ancak bu pıhtılaşmanın altında yatan birden fazla risk faktörü bulunmaktadır. Bu faktörler, bireylerin retinal ven tıkanıklığı geliştirme olasılığını artırır. Göz sağlığı uzmanları, bu risk faktörlerini anlamanın, hastalığın önlenmesi ve yönetilmesinde kilit rol oynadığını vurgulamaktadır.

En yaygın risk faktörleri şunlardır:

• Yüksek Tansiyon (Hipertansiyon): Retinal ven tıkanıklığının en önemli nedenlerinden biridir. Yüksek tansiyon, kan damarlarını zorlayarak ven duvarlarında hasara yol açabilir ve pıhtı oluşumunu kolaylaştırabilir. Yıllar boyunca kontrol altına alınmayan yüksek tansiyon, gözdeki ince damarları incelterek ve sertleştirerek tıkanıklık riskini artırır.
• Diyabet (Şeker Hastalığı): Diyabet, kan damarlarını etkileyen kronik bir hastalıktır. Diyabet hastalarında retinal venlerde hasar ve tıkanma riski daha yüksektir. Kan şekeri seviyelerinin yüksek seyretmesi, damar duvarlarının elastikiyetini kaybetmesine ve iltihaplanmasına neden olabilir, bu da pıhtılaşmayı tetikler.
• Yüksek Kolesterol: Yüksek kolesterol seviyeleri, damarlarda plak birikimine (ateroskleroz) yol açabilir. Bu plaklar, retinal venlerde daralmaya ve tıkanmaya neden olabilir. Damar iç yüzeyinde biriken yağlı maddeler, kan akışını engelleyen birer engel oluşturur.
• Glokom: Göz içi basıncının yüksek olduğu bir durumdur. Yüksek göz içi basıncı, optik sinir ve retinal damarlar üzerinde baskı oluşturarak ven tıkanıklığı riskini artırabilir. Glokom, gözün drenaj sistemindeki bir aksaklık olarak düşünülebilir; bu aksaklık toplardamarlardaki basıncı artırır.
• Yaşlanma: Yaş ilerledikçe damar duvarları daha az esnek hale gelir ve ateroskleroz riski artar. Bu doğal yaşlanma süreci, retinal ven tıkanıklığı riskini de beraberinde getirir.
• Kan Pıhtılaşma Bozuklukları: Tromboz eğilimi olan kişilerde, pıhtılaşmayı önleyici mekanizmaların yetersizliği nedeniyle retinal ven tıkanıklığı riski artar. Bazı genetik yatkınlıklar veya edinilmiş durumlar, kanın normalden daha kolay pıhtılaşmasına neden olabilir.
• Obezite: Obezite, diyabet ve yüksek tansiyon gibi diğer risk faktörleriyle yakından ilişkilidir ve bu durumlar retinal ven tıkanıklığı riskini artırır. Vücuttaki aşırı yağ dokusu, inflamatuar süreçleri tetikleyebilir ve damar sağlığını olumsuz etkileyebilir.
• Sigara Kullanımı: Sigara, kan damarlarına zarar verir, kanın pıhtılaşma eğilimini artırır ve ateroskleroz riskini yükseltir. Nikotin, kan damarlarını daraltarak kan akışını azaltır ve pıhtı oluşumunu kolaylaştırır.
• Bazı Kan Hastalıkları: Polisitemi vera gibi bazı kan hücrelerinin aşırı üretildiği hastalıklar, kanın daha yoğun olmasına ve pıhtılaşma riskinin artmasına neden olabilir.
• Göz Travması: Göz bölgesine alınan darbeler veya cerrahi müdahaleler, retinal venlerde hasara yol açarak tıkanıklık riskini artırabilir.

Bu risk faktörlerinin birçoğu, yaşam tarzı değişiklikleri ve düzenli tıbbi kontrollerle yönetilebilir. Sağlıklı beslenme, düzenli egzersiz, sigarayı bırakma ve doktorunuzun önerdiği ilaçları düzenli kullanma gibi adımlar, retinal ven tıkanıklığı riskini önemli ölçüde azaltabilir.

Retinal Ven Tıkanıklığı Belirtileri Nelerdir?

Retinal ven tıkanıklığının belirtileri, tıkanıklığın şiddetine ve etkilediği retinadaki bölgeye göre değişiklik gösterebilir. Bazı durumlarda belirtiler ani ve belirgin olabilirken, bazılarında ise yavaş yavaş gelişebilir. Göz sağlığı uzmanları, belirtileri erken fark etmenin, tedavi başarısını doğrudan etkilediğini vurgulamaktadır. Bu belirtiler genellikle ağrısızdır, bu da hastaların durumu önemsemesini geciktirebilir.

En sık görülen belirtiler şunlardır:

• Ani ve Ağrısız Görme Kaybı: Bu, retinal ven tıkanıklığının en tipik belirtisidir. Görme kaybı, etkilenen retinadaki alanın büyüklüğüne bağlı olarak hafif bulanıklıktan tam görme kaybına kadar değişebilir. Genellikle tek gözde görülür.
• Bulanık Görme: Görüntüler netliğini yitirir, sanki bir sis perdesinin arkasından bakılıyormuş gibi bir his oluşur. Bu durum, retinanın şişmesi veya kanamalar nedeniyle ışığın net bir şekilde odaklanamaması sonucunda ortaya çıkar.
• Uçuşan Cisimler (Vitreus Kanaması): Retinal ven tıkanıklığına bağlı olarak gözün içindeki jel benzeri madde olan vitreus içine kanama olabilir. Bu kanama, hastanın görüş alanında yüzen siyah noktalar, çizgiler veya örümcek ağı benzeri şekiller olarak algılanır. Bu “uçuşan cisimler” bazen ani bir şekilde artabilir.
• Görüş Alanında Kayıp (Skotoma): Kişi, normalde görebildiği bir alanda karanlık veya boş bir nokta fark edebilir. Bu skotomalar, retinada hasar gören bölgelere karşılık gelir.
• Işık Çakmaları: Nadiren de olsa, retina stimülasyonu sonucu ışık çakmaları hissedilebilir. Bu, genellikle retina dekolmanı ile ilişkilendirilse de, ven tıkanıklığına bağlı gerilme nedeniyle de oluşabilir.
• Gözde Ağrı (Nadiren): Genellikle ağrısız olsa da, bazı durumlarda, özellikle yeni kanama veya glokom gelişimi varsa, gözde hafif bir rahatsızlık veya ağrı hissedilebilir.

Bu belirtilerden herhangi birini fark ettiğinizde, vakit kaybetmeden bir göz doktoruna başvurmanız hayati önem taşır. Erken teşhis, görme kaybını durdurmak ve potansiyel komplikasyonları önlemek için en etkili yoldur. Göz doktorunuz, kapsamlı bir göz muayenesi ile tıkanıklığın nedenini ve şiddetini belirleyecektir.

Retinal Ven Tıkanıklığı Tanısı Nasıl Konulur?

Retinal ven tıkanıklığının doğru tanısı, etkili bir tedavi planı oluşturmanın ilk adımıdır. Göz doktorları, hastanın tıbbi geçmişini dinledikten ve belirtilerini değerlendirdikten sonra, bir dizi tanısal test uygulayarak durumu net bir şekilde ortaya koyarlar. Bu testler, tıkanıklığın yerini, türünü ve retinadaki hasarın boyutunu belirlemeye yardımcı olur. Tanı süreci, genellikle kapsamlı bir göz muayenesini içerir.

Tanı yöntemleri şunlardır:

• Detaylı Göz Muayenesi: Göz doktoru, özel aletler (oftalmoskop) kullanarak gözün içini, özellikle retinanın arkasını dikkatlice inceler. Bu muayene sırasında, retinal damarlarda kanama, şişlik (ödem) ve anormal damar oluşumları gibi tıkanıklığa işaret eden bulgular aranır.
• Göz Tansiyonu Ölçümü: Glokom riski veya varlığı, göz tansiyonunun ölçülmesiyle belirlenir. Yüksek göz tansiyonu, tedavi planını etkileyebilir.
• Görsel Alan Testi (Perimetri): Bu test, hastanın görme alanındaki kayıpları haritalandırır. Retinal ven tıkanıklığının neden olduğu kör noktaları (skotomalar) tespit etmek için kullanılır.
• Göz Damarlarının Anjiyografisi (Fundus Floresein Anjiyografi – FFA): Bu test, retinal damarların durumunu detaylı olarak gösterir. Damara enjekte edilen özel bir boya (floresein), göz damarlarında dolaşırken özel bir kamera ile görüntülenir. Bu sayede, kan sızıntısı olan bölgeler, tıkalı damarlar ve yeni oluşan anormal damarlar net bir şekilde görülebilir. Bu, tıkanıklığın tam yerini ve etkilenen alanları belirlemede çok önemlidir.
• Optik Koherens Tomografi (OKT – OCT): Bu non-invaziv görüntüleme tekniği, retinanın kesitsel görüntülerini yüksek çözünürlükte elde etmeyi sağlar. Retinada oluşan ödemin (sıvı birikimi) miktarını ve yerini hassas bir şekilde ölçmek için kullanılır. OKT, tedaviye yanıtı izlemek için de kritik bir araçtır.
• Ultrasonografi (B-Scan Ultrason): Eğer gözün içi kanama nedeniyle yeterince net görülemiyorsa, ultrasonografi, retinanın ve gözün diğer iç yapılarının değerlendirilmesi için kullanılabilir.

Bu tanısal testlerin sonuçları, göz doktorunun hastanın durumuna özel bir tedavi planı oluşturmasına olanak tanır. Tedavinin amacı, görme kaybını durdurmak, retinadaki ödemi azaltmak ve gelecekteki komplikasyonları önlemektir.

Retinal Ven Tıkanıklığı Tedavisi

Retinal ven tıkanıklığının tedavisi, tıkanıklığın türüne, şiddetine, hastanın genel sağlık durumuna ve retinada meydana gelen hasarın derecesine bağlı olarak kişiye özel olarak planlanır. Tedavinin temel amacı, görme kaybını durdurmak, retinadaki şişliği azaltmak ve makula ödemi gibi komplikasyonları yönetmektir. Tedavi yöntemleri, tıkanıklığın kendisini çözmekten çok, oluşan hasarın etkilerini azaltmaya odaklanır.

Başlıca tedavi yöntemleri şunlardır:

Lazer Tedavisi

• Fotokoagülasyon (Lazerle Damar Yakma): Bu yöntemde, lazer ışığı kullanılarak retinanın hasarlı veya kanayan bölgelerindeki anormal yeni damarlar yakılır. Bu, vitreus içine olan kanamayı azaltmaya yardımcı olur. Lazer tedavisi, genellikle tıkanıklıkla ilişkili neovaskülarizasyon (anormal damar oluşumu) riskini azaltmak için kullanılır.
• Fokal Lazer Tedavisi: Makula ödemini (gözün merkezindeki görmeden sorumlu sarı noktanın şişmesi) azaltmak için lazer ışığı, ödemin olduğu bölgedeki sızdıran damarlara odaklanarak uygulanır. Bu, sıvının retinanın dışına sızmasını engellemeye yardımcı olur.

İntravitreal Enjeksiyonlar

Bu tedavi, doğrudan göz içine özel ilaçların enjekte edilmesini içerir. Enjeksiyonlar steril koşullar altında bir göz doktoru tarafından yapılır.

• Anti-VEGF İlaçları (Vascular Endothelial Growth Factor): Ranibizumab (Lucentis), Aflibercept (Eylea) ve Bevacizumab (Avastin) gibi ilaçlar, VEGF adı verilen bir proteinin etkisini bloke eder. VEGF, anormal damar oluşumunu ve damarlardan sıvı sızmasını tetikler. Bu ilaçlar, makula ödemini azaltmada ve görmeyi iyileştirmede oldukça etkilidir. Genellikle aylık veya birkaç aylık aralıklarla tekrarlanan enjeksiyonlar gereklidir.
• Kortikosteroid Enjeksiyonları: Triamsinolon asetonid gibi kortikosteroidler, göz içine enjekte edilerek iltihabı ve ödemi azaltabilir. Özellikle anti-VEGF tedavisine yanıt vermeyen hastalarda veya belirli durumlarda tercih edilebilir. Ancak steroidlerin yan etkileri (katarakt ve glokom riski) göz önünde bulundurulmalıdır.

Cerrahi Müdahale (Vitrektomi)

• Vitrektomi: Eğer gözün içine yoğun kanama (vitreus hemorajisi) olmuşsa ve bu kanama lazer veya enjeksiyon tedavileriyle düzelmiyorsa, vitrektomi cerrahisi gerekebilir. Bu ameliyatta, gözün içindeki jel benzeri vitreus sıvısı ve içindeki kan temizlenir. Ayrıca, retinanın yüzeyindeki anormal zarlar veya çekintiler de bu cerrahi ile giderilebilir. Vitrektomi, ciddi görme kaybı durumlarında görmeyi geri kazanmak için son çarelerden biridir.

Kan Pıhtısı Çözücü İlaçlar (Tromboliz)

Nadiren, tıkanıklığın erken evrelerinde ve uygun hastalarda, kan pıhtısını eritmek için damar yoluyla ilaçlar verilebilir. Ancak bu yöntem riskli olabilir ve genellikle tercih edilmez.

Altta Yatan Nedenlerin Tedavisi

Retinal ven tıkanıklığına neden olan sistemik hastalıkların (yüksek tansiyon, diyabet, yüksek kolesterol vb.) etkin bir şekilde yönetilmesi, hastalığın tekrarlamasını önlemek ve genel göz sağlığını korumak için çok önemlidir. Bu, düzenli doktor kontrolleri, ilaç tedavisi ve yaşam tarzı değişikliklerini içerir.

Tedavi süreci genellikle uzun vadeli takip gerektirir. Göz doktorunuz, tedavinin etkinliğini değerlendirmek ve olası komplikasyonları erken tespit etmek için düzenli kontrollere devam etmenizi önerecektir.

Retinal Ven Tıkanıklığı Komplikasyonları

Retinal ven tıkanıklığı, tedavi edilmediğinde veya tedaviye yanıt vermediğinde ciddi komplikasyonlara yol açabilir. Bu komplikasyonlar, görme kaybının kalıcı hale gelmesine neden olabilir. Bu nedenle, erken teşhis ve etkin tedavi, bu riskleri en aza indirmek için kritik öneme sahiptir. Göz sağlığı uzmanları, hastaları bu potansiyel sorunlar hakkında bilgilendirerek bilinçli bir tedavi süreci yürütmeyi hedefler.

En sık görülen komplikasyonlar şunlardır:

• Makula Ödemi: Retinanın merkezinde bulunan ve keskin, net görmeden sorumlu makulanın sıvı birikimi nedeniyle şişmesidir. Bu durum, görme kalitesini önemli ölçüde düşürür ve bulanık görmeye, renklerin soluk algılanmasına neden olur. Makula ödemi, retinal ven tıkanıklığının en yaygın ve en önemli komplikasyonlarından biridir ve görme kaybının ana nedenidir.
• Neovaskülarizasyon (Anormal Damar Oluşumu): Retinada oksijen seviyesinin düşmesi sonucu, vücut anormal ve kırılgan yeni kan damarları oluşturmaya başlar. Bu yeni damarlar kolayca kanayabilir ve vitreus içine kanamaya (vitreus hemorajisi) neden olabilir.
• Vitreus Hemorajisi (Göz İçi Kanaması): Anormal damarların yırtılması sonucu gözün içindeki vitreus boşluğuna kan sızmasıdır. Bu durum, görüş alanında ani ve yoğun siyah noktalar, ağlar veya tamamen bulanık görme ile kendini gösterir. Kanamaya bağlı olarak görme kaybı derecesi değişebilir.
• Neovasküler Glokom: Anormal damarların büyümesi, gözün ön kısmındaki sıvı drenaj açısını tıkayabilir. Bu durum, göz içi basıncının tehlikeli derecede yükselmesine ve neovasküler glokom adı verilen şiddetli bir glokom türünün gelişmesine yol açar. Bu durum, optik sinire ciddi zarar verebilir ve geri dönüşü olmayan görme kaybına neden olabilir.
• Retina Dekolmanı: Ven tıkanıklığına bağlı olarak oluşan çekintiler veya kanamalar, retinanın altındaki tabakalardan ayrılmasına neden olabilir. Retina dekolmanı, acil cerrahi müdahale gerektiren ciddi bir durumdur ve tedavi edilmezse kalıcı görme kaybına yol açabilir.
• Kalıcı Görme Kaybı: Yukarıdaki komplikasyonların bir veya birkaçının bir araya gelmesi, retinanın kalıcı olarak hasar görmesine ve sonuç olarak kalıcı görme kaybına neden olabilir.

Bu komplikasyonların riskini azaltmak için, retinal ven tıkanıklığı teşhisi konulan hastaların düzenli olarak göz doktoru tarafından takip edilmesi ve önerilen tedavilere titizlikle uyulması gerekmektedir.

Sıkça Sorulan Sorular

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı gözde hangi dolaşım sorunları nedeniyle gelişir?

Retinal ven tıkanıklığı genellikle damar sertliği, yüksek tansiyon ve damar duvarı kalınlaşması nedeniyle oluşur. Atardamarın toplardamara baskı yapması kan akışını yavaşlatır ve pıhtı oluşumuna zemin hazırlayarak retina dolaşımını bozabilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı hangi yaş grubunda ve hangi hastalıklarda daha sık görülür?

Bu durum çoğunlukla 50 yaş üzerindeki kişilerde görülür. Yüksek tansiyon, diyabet, kolesterol yüksekliği ve glokom gibi hastalıklar retinal ven tıkanıklığı riskini artırır. Sigara kullanımı ve damar hastalıkları da önemli risk faktörleri arasındadır.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı ani görme kaybına nasıl yol açar?

Toplardamar tıkanıklığında retina dokusundan kanın geri dönüşü engellenir. Bu durum retina içinde kanama ve sıvı birikimine neden olur. Makula bölgesi etkilenirse ani bulanık görme veya görme kaybı gelişebilir ve görme kalitesi hızla düşebilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı makula ödemi gelişimine neden olur mu?

Evet, retinal ven tıkanıklığının en sık komplikasyonlarından biri makula ödemidir. Retina damarlarından sızan sıvı makula bölgesinde birikerek merkezi görmeyi bozar. Bu durum tedavi edilmezse kalıcı görme azalmasına yol açabilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı tedavisinde göz içi iğneler nasıl etki gösterir?

Göz içi enjeksiyon tedavisinde anti-VEGF veya kortizon içerikli ilaçlar kullanılır. Bu ilaçlar damar sızıntısını azaltır, makula ödemini kontrol altına alır ve retinadaki şişliği azaltarak görme fonksiyonunun korunmasına yardımcı olabilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı lazer tedavisi hangi durumlarda uygulanır?

Lazer tedavisi genellikle retina damarlarında yeni anormal damar oluşumu veya yaygın retina hasarı geliştiğinde uygulanır. Amaç kanama riskini azaltmak ve komplikasyonları önleyerek göz içi basıncı ile retina sağlığını korumaktır.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı tedavi edilmezse hangi komplikasyonlar gelişebilir?

Tedavi edilmediğinde kalıcı görme kaybı, makula ödemi, retina içinde yaygın kanamalar ve neovasküler glokom gibi ciddi komplikasyonlar gelişebilir. Bu durumlar göz içi basıncının artmasına ve kalıcı görme hasarına yol açabilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı sonrasında görme ne kadar sürede düzelebilir?

Görme iyileşme süresi tıkanıklığın tipine, retina hasarının derecesine ve tedaviye ne kadar erken başlandığına bağlıdır. Bazı hastalarda birkaç ay içinde iyileşme görülebilirken, bazı durumlarda görme kalıcı olarak sınırlı kalabilir.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı tekrar etmemesi için hangi önlemler alınmalıdır?

Tekrar riskini azaltmak için tansiyon, diyabet ve kolesterol gibi sistemik hastalıkların kontrol altında tutulması gerekir. Sigaranın bırakılması, düzenli göz kontrolleri ve sağlıklı yaşam alışkanlıkları damar sağlığını korumaya yardımcı olur.

Retinal Ven (Toplardamar) Tıkanıklığı geçiren kişilerde diğer gözde risk artar mı?

Retinal ven tıkanıklığı geçiren kişilerde diğer gözde de benzer damar problemleri gelişme riski artabilir. Bu nedenle düzenli göz muayeneleri ve sistemik hastalıkların kontrolü, erken tanı ve korunma açısından büyük önem taşır.

Prof. Dr. Tansu Erakgün

 

Prof. Dr. Tansu Erakgün, retina hastalıkları ve vitreoretinal cerrahi alanında 30 yıla yakın deneyime sahip bir göz hastalıkları profesörüdür. İzmir’deki Özel Kaşkaloğlu Göz Hastanesi’nde retina dekolmanı, diyabetik retinopati, makula hastalıkları ve katarakt cerrahisi gibi ileri düzey tedaviler uygulamaktadır.

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi mezunu olan Prof. Dr. Erakgün, aynı kurumda göz hastalıkları uzmanlık eğitimini tamamladıktan sonra akademik kariyerinde hızla yükselerek 2004’te doçent, 2010’da profesör unvanını almıştır. Antwerp, Frankfurt ve Duisburg’daki ileri retina cerrahisi merkezlerinde eğitimler alarak uluslararası düzeyde deneyim kazanmıştır.

Prof. Dr. Erakgün, dünya literatürüne giren “Erakgun Spatula Knife” ve “Erakgun Snare” adlı cerrahi aletlerin tasarımcısıdır. Bu yenilikçi cihazlar, vitreoretinal cerrahinin global gelişiminde önemli bir kilometre taşı olmuştur. Bugüne kadar 15.000’in üzerinde cerrahi operasyon gerçekleştiren Prof. Dr. Erakgün, bilimsel çalışmaları ve klinik başarılarıyla Türkiye’de ve dünyada oftalmoloji alanında saygın bir otorite olarak kabul edilmektedir.

Aktif üyesi olduğu kuruluşlar arasında Türk Oftalmoloji Derneği, European Vitreoretinal Society (EVRS) ve American Academy of Ophthalmology (AAO) bulunmaktadır.